Uçak korkumu THY ile kısa uçuşlarla yendim

👤 Şeyma Yavuz 📅 28 Kas 2024, 08:48 💬 6 yanıt 👁 1.210 görüntüleme
☰ Konu mesajları 7 mesaj

Merhaba arkadaşlar, yıllarca uçağa binememiştim, ciddi bir uçak korkum vardı. İş ve aile sebebiyle artık kaçınamaz hale gelince bu korkuyla yüzleşmeye karar verdim ve sürecimi paylaşmak istedim; benimle aynı derdi yaşayan çok insan var çünkü.

İlk olarak en kısa hattı seçtim, bir saatlik bir iç hat uçuşu. Mantığım şuydu: ne kadar kısa olursa o kadar az maruz kalırım ve alışırım. Bileti alırken pencere mi koridor mu diye düşündüm, ilk seferde koridoru seçtim çünkü kapalı alan hissini azaltıyor.

Uçuştan önce bolca araştırdım, türbülansın neden tehlikeli olmadığını, uçakların nasıl test edildiğini okudum. Bilgi gerçekten korkuyu azaltıyor.

İlk uçuşta kalbim küt küt attı ama kabin ekibine durumu söyledim, çok ilgili davrandılar, ara ara kontrol ettiler. Kalkış anı en zoruydu ama birkaç dakikada geçti.

İkinci, üçüncü uçuşta korku belirgin şekilde azaldı. Şimdi neredeyse normal biri gibi uçuyorum, hatta pencere kenarını bile seçebiliyorum.

Aynı korkuyu yaşayan arkadaşlar, sizin işinize yarayan yöntemler neler oldu, nasıl başa çıktınız?

Bu konuyu açtığın için teşekkürler, çok kişiye dokunacak. Bende de vardı bu korku, en çok işime yarayan şey kabin ekibine söylemek oldu, tıpkı senin gibi. Onların sakinliği insana güven veriyor. Bir de türbülansta koltuğa yaslanıp nefes egzersizi yapmak, dört saniye al dört saniye ver, kalbi yavaşlatıyor. Kısa hatlarla başlaman tam doğru strateji, adım adım alışmak en sağlıklısı.

Aynı yoldan geçtim. Bana en çok kanat hizasındaki koltukların daha az sallandığını öğrenmek iyi geldi, o yüzden korkanlar kanat üstü koltukları seçsin derim. Bir de gece uçuşlarında dışarıyı göremediğin için bazıları daha rahat ediyor, bazıları tam tersi; kendini gözlemle. Müzik ya da bir dizi indirip kafanı dağıtmak da işe yarıyor, ben hep onu yapıyorum.

Helal olsun, korkuyla yüzleşmek cesaret ister. Benim önerim uçuştan birkaç gün önce bile uçağı düşünüp kaygılanmamak için meşgul olmak; o bekleyiş bazen uçuştan beter oluyor. Uçuş günü erken git, acele etme, çünkü acele stresi katlıyor. Kabin ekibine söylemen çok doğru olmuş, onlar bu konuda eğitimli. Artık pencere kenarı seçebiliyor olman geldiğin yeri gösteriyor, tebrikler.

Çok değerli bir paylaşım. Bilgi gerçekten en iyi ilaç; uçakların tek motorla bile uçabildiğini, türbülansın yapısal bir tehlike oluşturmadığını öğrenince ben de rahatlamıştım. Kafein ve enerji içeceğinden uzak dur, gerginliği tetikliyor. Doktor önerisiyle hafif sakinleştirici kullananlar da var ama önce bunu hekiminle konuş. Kısa hatlarla kademeli alışmak en sağlıklı yöntem, sen zaten doğrusunu yapmışsın.

Ben hâlâ tam yenemedim ama senin yöntemlerini okuyunca umutlandım. Özellikle kabin ekibine söyleme fikri çok mantıklı, denemekten çekiniyordum ama artık deneyeceğim. Koridor koltuğu önerisi de iyi, kapalı alan hissi bende de var. Kısa hatla başlayıp ilerlemek bana da uygun, teşekkürler bu yazı için, gerçekten moral oldu.

Süper bir başarı hikayesi. Eklemem: uçuş öncesi havalimanına erken gelip oturup uçakları izlemek bile alıştırıyor, kaç kalkış iniş oluyor gözünle görüyorsun ve hepsi sorunsuz. Bir de varış noktasındaki güzel şeyi düşün, korkuya değil ödüle odaklan. Sen artık bu işi çözmüşsün, yeni başlayanlara güzel örneksin.